|
|
|
|
|
|
Submitted By:
Judson Po |
Submit Your Article
|
Email this to Friend |
|
Post a comment about this Article -
Report Abuse
|
പ്രിയനെ നിന്നോര്മ്മകള്തന്-
നിണം വാര്ന്നുവീണു നനഞ്ഞമണ്ണില്-
നമ്മുടെ പാവന പ്രണയകഥയുടെ-
മണ്കൂന മെനഞ്ഞൊന്നതില് മീതെ-
നിന്സ്നേഹസ്മരണയ്ക്കായി-
നിത്ത്യ ദുഖത്തിന് മരക്കുരിശൊന്നു നാട്ടുന്നു ഞാന്.
മിഴിനീര്കണങ്ങളുടെ പ്രകാശധാരയില്-
തീരാവ്യഥയോടതിന്ചാരെ-
എന്ഹ്രുത്തന്തുക്കള് പൊട്ടുംവരെ-
തപസ്സിരിക്കാം നിനക്കായീ സ്വര്ഗ്ഗപൂവനത്തില്.
നീയില്ലാത്തൊരീ പകലുകളീല്-
സൂര്യനുദിച്ചിതുവരെഞാന് കണ്ടില്ല.
നീയെന്നരുകിലില്ലാത്തൊരു രത്രിയിലും-
തെളിഞ്ഞട്ടില്ല ചന്ദ്രനുമിതുവരെ,
നീപാടാതെയിന്നുവരെ വാനില്-
ചെയ്തിട്ടില്ല ന്രുത്തം താരകങ്ങളും,
നീയല്ലതെയെന് കണ്ണീറവിലെന്നും-
വേറൊരു രൂപവുമൊരിക്കലുമണയുകയുമില്ല,
എന്നാത്മാവിന് ശാഖിയില് നീയില്ലതെയിതുവരെ-
ചേതനയും തുടിച്ചിട്ടില്ല,
പടര്ന്നെന്നിലൊന്നായ് ചേര്ന്നനിന്നാത്മാവിനെ-
ആവഹിച്ചെടുത്തീടനാര് തുനിഞ്ഞെന്നാലും-
ആനേരമീ ദേഹത്തിനുള്ളിലൊരു-
ജീവന്ടെ കണികയുമുണ്ടാവില്ല നാഥ.
Judson Po
pojudson@yahoo.co.in |
|
|
|
|
|
|